سلام.............

امیدوارم خوب باشید. امروز می خوام یکی از ترانه های قدیمی خودمو واستون بذارم.........امیدوارم خوشتون بیاد

خوشحال میشم نظراتتون رو در مورد این ترانه بدونم

میبینی مثل قدیما تو دلت شوری به پا نیست         

                                      توی آسمون قلبت سایه ای از یه صدا نیست

خسته و دلگیر و تنها میشینی باز لب ایوون

                                      دیگه حتی بغض تلخت وا نمیشه توی بارون

تویی و یه دنیا تردید گم شدی میون غم ها

                                      نمیدونی از کدوم راه میشه باز رسید به فردا

انگار از دیدن خورشید حس سرد سایه داری

                                      خیلی وقته توی غربت چشاتو رو هم می ذاری

با خودت میگی که این بار میرم از دیار وحشت

                                      اما جاده ی رسیدن بدجوری تنگه و خلوت

برای رفتن از اینجا باید از خدا مدد خواست 

                                      با یه عزم سخت و راسخ دل به دنبال هدف داشت

میشه با یه عشق ساده غم غربت و ورق زد 

                                      اگه با طنین خونه بشه رویا رو سحر کرد