سلام.......امیدوارم که مثل همیشه خوب باشید. از نظرات همه ی دوستان و آشنایان و همچنین مخالفان عزیز ممنونم، همین که لطف می کنند و پیش من میان خودش خیلی برام مهمه و از این که با ایده ها و راهنمایی هاشون منو مورد لطف قرار میدن خدا رو شاکرم.

امتحانات تو راهه و مثل همیشه سختی ها و مشکلات خودشو همراش میاره......من هم طبق عادت همیشگی اخر ترم تصمیم به خوندن درس می گیریم. برام دعا کنید این بار هم تو امتحانا موفق بشم.

ماه گذشته روی دو تا ترانه کار کردم.......که متاسفانه تموم نشدن. چون ذهنم درگیر چند مورد خاص شده بود و تمرکزی روشون نداشتم. ان شاالله بعد از امتحانا دوباره میرم سر وقتشون و امیدوارم که کارای خوبی از آب دربیان.

امروز می خوام اولین ترانه ای که سرودم رو براتون بنویسم. اسم این ترانه "یا تو" هست که اولین کار ترانه ای منه. این ترانه در روز 3 شنبه هفتم فروردین 1386 سروده شده و با تمام اشکالات و ضعف هایی که داره خیلی برام عزیز و خاطره انگیزه.

بگذریم از داستان سرودن این ترانه و چطور شد که شد ولی از قشنگترین لحظات عمرم بود که همیشه برام موندگاره.........امیدوارم خوشتون بیاد.

همیشه امیدوار باشید ولی هیچ وقت خودتون رو بی خود امیدوار نکنید!

 همه دلواپسی من واسه دوریه نگاته 

                                  این همه هق هق و ناله از نبودن چشاته              

 میدونم دلت همین جاست پیش یاد و خاطراتت

                                  لحظه ی غروب خورشید لای برگای کتابت                   

 وقتی یاد تو می افتم دلم از غصه می گیره    

                                   که چرا تنها نشستی پیش تنهاییت دوباره                   

 صدای پاهات میاد باز توی ذهن کوچه ی غم

                                   اما این فقط یه رویاست که میشینه توی قلبم              

 دیگه دلواپسی بسه دیگه چاره ای ندارم

                                    دیگه باورم شده رفتن تو از تو خیالم                          

 می مونم تنهای تنها دوباره با خاطراتت 

                                    توی ظلم شب میشینم زیر رگبار نگاهت                      

 می دونم همیشه هستی در نهایت یه رویا

                                    می دونم پیشم می مونی حتی با یک دله تنها