سلام.............

امیدوارم خوب باشید. امروز می خوام یکی از ترانه های قدیمی خودمو واستون بذارم.........امیدوارم خوشتون بیاد

خوشحال میشم نظراتتون رو در مورد این ترانه بدونم

میبینی مثل قدیما تو دلت شوری به پا نیست         

                                      توی آسمون قلبت سایه ای از یه صدا نیست

خسته و دلگیر و تنها میشینی باز لب ایوون

                                      دیگه حتی بغض تلخت وا نمیشه توی بارون

تویی و یه دنیا تردید گم شدی میون غم ها

                                      نمیدونی از کدوم راه میشه باز رسید به فردا

انگار از دیدن خورشید حس سرد سایه داری

                                      خیلی وقته توی غربت چشاتو رو هم می ذاری

با خودت میگی که این بار میرم از دیار وحشت

                                      اما جاده ی رسیدن بدجوری تنگه و خلوت

برای رفتن از اینجا باید از خدا مدد خواست 

                                      با یه عزم سخت و راسخ دل به دنبال هدف داشت

میشه با یه عشق ساده غم غربت و ورق زد 

                                      اگه با طنین خونه بشه رویا رو سحر کرد

سلام.......امیدوارم که مثل همیشه خوب باشید. از نظرات همه ی دوستان و آشنایان و همچنین مخالفان عزیز ممنونم، همین که لطف می کنند و پیش من میان خودش خیلی برام مهمه و از این که با ایده ها و راهنمایی هاشون منو مورد لطف قرار میدن خدا رو شاکرم.

امتحانات تو راهه و مثل همیشه سختی ها و مشکلات خودشو همراش میاره......من هم طبق عادت همیشگی اخر ترم تصمیم به خوندن درس می گیریم. برام دعا کنید این بار هم تو امتحانا موفق بشم.

ماه گذشته روی دو تا ترانه کار کردم.......که متاسفانه تموم نشدن. چون ذهنم درگیر چند مورد خاص شده بود و تمرکزی روشون نداشتم. ان شاالله بعد از امتحانا دوباره میرم سر وقتشون و امیدوارم که کارای خوبی از آب دربیان.

امروز می خوام اولین ترانه ای که سرودم رو براتون بنویسم. اسم این ترانه "یا تو" هست که اولین کار ترانه ای منه. این ترانه در روز 3 شنبه هفتم فروردین 1386 سروده شده و با تمام اشکالات و ضعف هایی که داره خیلی برام عزیز و خاطره انگیزه.

بگذریم از داستان سرودن این ترانه و چطور شد که شد ولی از قشنگترین لحظات عمرم بود که همیشه برام موندگاره.........امیدوارم خوشتون بیاد.

همیشه امیدوار باشید ولی هیچ وقت خودتون رو بی خود امیدوار نکنید!

 همه دلواپسی من واسه دوریه نگاته 

                                  این همه هق هق و ناله از نبودن چشاته              

 میدونم دلت همین جاست پیش یاد و خاطراتت

                                  لحظه ی غروب خورشید لای برگای کتابت                   

 وقتی یاد تو می افتم دلم از غصه می گیره    

                                   که چرا تنها نشستی پیش تنهاییت دوباره                   

 صدای پاهات میاد باز توی ذهن کوچه ی غم

                                   اما این فقط یه رویاست که میشینه توی قلبم              

 دیگه دلواپسی بسه دیگه چاره ای ندارم

                                    دیگه باورم شده رفتن تو از تو خیالم                          

 می مونم تنهای تنها دوباره با خاطراتت 

                                    توی ظلم شب میشینم زیر رگبار نگاهت                      

 می دونم همیشه هستی در نهایت یه رویا

                                    می دونم پیشم می مونی حتی با یک دله تنها

با سلام. سال نو رو به بهتون تبریک میگم امیدوارم سال ۱۳۸۷سالی پر از موفقیت و درخشش برای همگیتون باشه. ازهمگي دوستان عزيزم كه در مورد ترانه ي "نور آشنائي" اظهار نظر كردن و منو مورد لطف خودشون قرار دادن ممنونم و اميدوارم بتونم در آينده ترانه هاي بهتري رو تقديمشون بكنم.

 امروز با يه ترانه اومدم كه خودم به شخصه از اين نوع سبك ها و حالت ها زياد خوشم نمياد و خيلي اين نوع ترانه رو نمي پسندم، اما هميشه نميشه يه جور ترانه سرود. ترانه سرا بايد همه جور حالتي رو به مخاطبش منتقل كنه چه ابراز عشق و علاقه چه گلايه و اعتراض و چه نفرت.

ولي اين ترانه اصلا جنبه توهين و اعتراض نداره و فقط دلايل جدايي خودش رو از معشوق بيان مي كنه، به هر حال اميدوارم كه خوشتون بياد.

اين ترانه مورخ 25 دي 1386 در ساعت 17 سروده شده است.

اگه نكته ي خاصي در مورد اين ترانه به ذهنتون مي رسه و يا نقدي داريد، صميمانه پذيرا خواهم بود. منو از نظرات خودتون بي نصيب نذاريد. تا بعد يا علي، خداحافظ همين حالا...   

نمیشه با خیالت تموم عمرو سر کرد                 نمیشه بی حضورت خستگی هارو در کرد

نمیشه قاصدک ها بی خبراز تو باشن                برای دیدنت از، خوابه یه لحظه پاشن

نمیشه تو خیابون منتظرت بمونم                      نمیشه نامه هامو بدون تو بخونم

نمی تونم بمونم یه لحظه در کنارت                   نمیشه بگذرم از اون همه خاطراتت

با تو نمیشه حس کرد طعم یه زندگی رو

                                                   با تو نمیشه فهمید معنی سادگی رو

نمیشه باورم شه می خوام جدا شم از تو            می خوام برم از اینجا می خوام رها شم از تو

اما دلم شکسته از دوریه نگاهت                      خسته ام از این همه نشستن سر راهت

دیدن تو یه رویاست اونم فقط تو خوابه               ندیدن تو مثل دیدن یک سرابه

با تو نمیشه حس کرد طعم یه زندگی رو

                                                   با تو نمیشه فهمید معنی سادگی رو

با سلام امیدوارم که مثل همیشه خوب باشید. می خواستم از همه ی دوستای گلم که با نظرات قشنگشون منو مورد لطف قراردادن تشکر کنم و ازشون خواهش کنم که در ادامه ی کار هم منو راهنمایی کنن.

راستش هنوز امتحانام تموم نشده و فقط سه تا ازشونو پشت سر گذاشتیم، زیاد سخت نبودن شکر خدا و به نظر خودم نمره های نسبتا خوبی ازشون می گیرم ولی اون سختاش تو راهن و از شانس منم افتادن امتحانای آخری که دیگه جون درس خوندن نیست. چه میشه کرد این برف و سرما تمام برنامه های این کشور رو زد به هم، کشوری که با یه برف اینجوری بشه و نتونه کنترلش کنه و گازش قطع بشه و مردم نون گیرشون نیادو سه ساعت تو صف نفت وایسنو ..... خدا آخرعاقبت همگیمونو به خیر کنه!

امشب با یک ترانه اومدم. نمی دونم واسه چی این موضوع رو انتخاب کردم و تو این حال و هوا شکل گرفت. شاید هنوز هم یه نور امید وجود داشته باشه، شاید هنوز بشه به آینده امیدوار بود، شاید...

امیدوارم که خوشتون بیاد، این ترانه روز 3شنبه مورخ 20/10/86 در ساعت 16:31 سروده شده است. نظر یادتون نره چون واقعا به نظرات شما احتیاج دارم تا از نقاط قوت و ضعف خودم آگاه بشم و برای دفعات آتی بتونم کارهای بهتری رو عرضه کنم.

تا بعد... یا علی....خداحافظ همین حالا

  منو زنده کن دوباره، منو از سایه رها کن

  با نگاه مهربونت منو از خودم جدا کن

  دستمو بگیر تو دستات جاده بی تو بی فروغه

  نگو عاشق شدن من یه خیاله یه دروغه

  شک نکن به اشک چشمام گم شدم توی سیاهی

  بیا و برس به دادم تویی چاره ی نهایی

                                        دست تو فانوس شب بود توی ظلمت دوراهی

                                        با تو ساده می رسم من به یه نور آشنایی

                                                                  با تو این ترانه لبریز از یه حس عاشقانس

                                                                  بودن تو مث راز این طلوع بی بهانس

                                                                  بذار تا دستای گرمت آفتابو یادم بیاره

                                                                  گرچه گرمای تنت رو حتی خورشید هم نداره

                                                                  فاصله رقیب ما نیست وقتی تو اینجا بمونی

                                                                  شعر من در انتظاره تا که تو اونو بخونی

                                         دست تو فانوس شب بود توی ظلمت دوراهی

                                         با تو ساده می رسم من به یه نور آشنایی

توی قلبم دیگه هیچ کس مثل تو پا نمی ذاره        تو که رفتی دل تنگم دیگه همسایه نداره

با تو بودن دیگه رویاست با تو موندن مثل قصه      حتی نیستی تو خیالم، پر زدی مثل پرنده

هر چی که خاطره داشتم از روزای با تو بودن        حتی یک جمله نمونده برای دوباره خوندن

رفتنت مثل یه خوابه مثل یک کابوس غمناک         مثل یک دربه دری که مونده بین برف و کولاک

رفتی اما جاگذاشتی دلی که همسفرت بود         هر کجا که پا می ذاشتی سایه ی پشت سرت بود

دوباره تنهای تنهام مثل روزای گذشته                  لحظه های بی تو بودن کمر منو شکسته

کاش می شد تو رو ببینم توی رویای شبونه         کاش می شد برات بخونم با صدای عاشقونه

اما افسوس من اینه که دیگه نیستی کنارم          جز تحمل دقایق دیگه چاره ای ندارم

فکر می کردم توی خوابم فکر می کردم این یه رویاست

فکر می کردم بی تو قلبم زیر آوار تمناست

                                                         فکر می کردم با تو هستم همسفر همیشه هر جا

                                                         فکر می کردم با تو میرم یه نفس تا ته دنیا

فکر می کردم تو همونی که دلش میون ابراست

فکر می کردم تو همونی که چشاش به رنگه دریاست

                                                         فکر می کردم دست تقدیر ما رو پیش هم نشونده

                                                         فکر می کردم که ستاره دلمو به تو رسونده

فکر می کردم با تو میشه تا ابد عاشق بمونم

فکر می کردم میشه از تو این ترانه رو بخونم

                                                         فکر می کردم منو می دید اون نگاه مهربونت

                                                         فکر می کردم منو می خواست دل پاک و هم زبونت

فکر می کردم، آره انگار این فقط خیال و خوابه

عمریه که توی رویام شایدم فقط سرابه

                                                         میشه تنها تو رو فکر کرد توی نبض این دقایق

                                                         میشه با تو آشنا شد با یه قطره اشک و هق هق