امروز ۲۸ فروردین ۱۳۸۸ تولد ۲۲ سالگی منه.....گفته بودم روز تولدم بر می گردم....بعد از تقریبا ۶ ماه دوباره برگشتم.

سال ۸۷ سال خیلی شلوغی داشتم....سالی که پر از اتفاقات ریز و درشت بود....سالی که پر از غم و شادی بود....تو این سال سختی های زیادی کشیدم....رنج های بسیاری رو تحمل کردم و .....

تو این سال خیلی چیزا یاد گرفتم.....یاد گرفتم به هر کسی اعتماد نکنم....یاد گرفتم به هر کسی دل نبندم....به هر کسی فکر نکنم و ....

نمی خوام تو این سال جدید در ۲۲ سالگی دیگه مثل گذشته باشم....دیگه به موضوعاتی غیر از خودمو خانوادم فکر کنم....همین

امروز خیلی خوش گذشت...یه جشن کوچیک گرفتیم....با بچه ها همگی جمع شده بودیم تو کافی نت.....همش خنده و شوخی بود...واقعا خوش گذشت

از همه ی دوستام ممنونم.....واقعا زحمت کشیدن....

از این به بعد می خوام دوباره ترانه رو شروع کنم....دوباره ترانه هامو تو وبلاگ قرار میدم...به امید اینکه بتونم دوباره به ترانه برگردم.

سلام.....می دونم مثل همیشه خوب و خوشید.....اومدم که بگم تا سال ۸۸ دیگه آپ نمی کنم

پس تا ۲۸ فروردین ۸۸ خداحافظ همین حالا

سلام.............

امیدوارم خوب باشید. امروز می خوام یکی از ترانه های قدیمی خودمو واستون بذارم.........امیدوارم خوشتون بیاد

خوشحال میشم نظراتتون رو در مورد این ترانه بدونم

میبینی مثل قدیما تو دلت شوری به پا نیست         

                                      توی آسمون قلبت سایه ای از یه صدا نیست

خسته و دلگیر و تنها میشینی باز لب ایوون

                                      دیگه حتی بغض تلخت وا نمیشه توی بارون

تویی و یه دنیا تردید گم شدی میون غم ها

                                      نمیدونی از کدوم راه میشه باز رسید به فردا

انگار از دیدن خورشید حس سرد سایه داری

                                      خیلی وقته توی غربت چشاتو رو هم می ذاری

با خودت میگی که این بار میرم از دیار وحشت

                                      اما جاده ی رسیدن بدجوری تنگه و خلوت

برای رفتن از اینجا باید از خدا مدد خواست 

                                      با یه عزم سخت و راسخ دل به دنبال هدف داشت

میشه با یه عشق ساده غم غربت و ورق زد 

                                      اگه با طنین خونه بشه رویا رو سحر کرد

سلام......

امیدوارم که خوب باشید. بعد از یه غیبت طولانی اومدم با البوم زیبای سلطان سیاوش قمیشی.

البوم بسیار زیبایی است حتما دانلود کنید که هیچ جا گیرتون نمیاد....

 MP3 128

Jangaleh Bedooneh Reesheh

Del Tangi

Choob Khat

Gol E Man

Parandey e Mohajer

Khoda Joon

To Baroon keh Rafty

Donbaleh Khodet Nagard    

سلام.......امیدوارم که مثل همیشه خوب باشید. از نظرات همه ی دوستان و آشنایان و همچنین مخالفان عزیز ممنونم، همین که لطف می کنند و پیش من میان خودش خیلی برام مهمه و از این که با ایده ها و راهنمایی هاشون منو مورد لطف قرار میدن خدا رو شاکرم.

امتحانات تو راهه و مثل همیشه سختی ها و مشکلات خودشو همراش میاره......من هم طبق عادت همیشگی اخر ترم تصمیم به خوندن درس می گیریم. برام دعا کنید این بار هم تو امتحانا موفق بشم.

ماه گذشته روی دو تا ترانه کار کردم.......که متاسفانه تموم نشدن. چون ذهنم درگیر چند مورد خاص شده بود و تمرکزی روشون نداشتم. ان شاالله بعد از امتحانا دوباره میرم سر وقتشون و امیدوارم که کارای خوبی از آب دربیان.

امروز می خوام اولین ترانه ای که سرودم رو براتون بنویسم. اسم این ترانه "یا تو" هست که اولین کار ترانه ای منه. این ترانه در روز 3 شنبه هفتم فروردین 1386 سروده شده و با تمام اشکالات و ضعف هایی که داره خیلی برام عزیز و خاطره انگیزه.

بگذریم از داستان سرودن این ترانه و چطور شد که شد ولی از قشنگترین لحظات عمرم بود که همیشه برام موندگاره.........امیدوارم خوشتون بیاد.

همیشه امیدوار باشید ولی هیچ وقت خودتون رو بی خود امیدوار نکنید!

 همه دلواپسی من واسه دوریه نگاته 

                                  این همه هق هق و ناله از نبودن چشاته              

 میدونم دلت همین جاست پیش یاد و خاطراتت

                                  لحظه ی غروب خورشید لای برگای کتابت                   

 وقتی یاد تو می افتم دلم از غصه می گیره    

                                   که چرا تنها نشستی پیش تنهاییت دوباره                   

 صدای پاهات میاد باز توی ذهن کوچه ی غم

                                   اما این فقط یه رویاست که میشینه توی قلبم              

 دیگه دلواپسی بسه دیگه چاره ای ندارم

                                    دیگه باورم شده رفتن تو از تو خیالم                          

 می مونم تنهای تنها دوباره با خاطراتت 

                                    توی ظلم شب میشینم زیر رگبار نگاهت                      

 می دونم همیشه هستی در نهایت یه رویا

                                    می دونم پیشم می مونی حتی با یک دله تنها

با سلام. امیدوارم مثل همیشه خوب باشید. راستش این چند روزه به حدی وقت کم میارم که نمی دونم به چه کاری برسم. از درس خوندن مثل همیشه خبری نیست ولی به بقیه کارا هم نمی تونم برسم.

دلیل این کمبود وقت هم نمی دونم. چند تا توجیه میشه واسش کرد. یکی این که با تغییر ساعت و یک ساعت به جلو اومدن اون نظم به هم خورد و از اونجایی که من خیلی طول می کشه تا به یه چیز جدید عادت کنم.... دوم این که این دوستای باب بنده واسه ادمی هیچ وقت نمی ذارن بمونه. تو دانشگاه، دم در خونه، تو کوچه، تو خیابون و به عبارت بهتر همه جا هستند و به هیچ طریقی نمیشه واسه یه لحظه مال خودت باشی.خوب دیگه چکار میشه کرد یه دوست گل و خوب دارن! تقصیرشون نیست!

با افزایش تورم به اندازه ی بی سابقه که در هیچ کجای جهان سابقه نداشته وضع ما هم مثل بقیه طبقه فقیر جامعه رو به تنزل و موت می باشد. به طوری که این حقوق بخور و نمیر ما تبدیل به بخور و بمیر شده و چیزی نمونده که از گرسنگی جون بدیم.

گفتن این حرفا چه سودی میتونه داشته باشه وقتی شرایط بدتر میشه و هیچ اتفاق خوبی نمیفته.

بگذریم. امروز یه ترانه واستون دارم که به سفارش و خواهش یک دو ست سروده شده. شاید عبارت ها و قالب ساختاری بسیار ساده ای داشته باشه اما چیزی که در این ترانه مهمه نوع تموم کردن این ترانس که هر فردی می تونه به هر شکلی که می خواد تمومش کنه. مصرع اول این ترانه توسط دوست عزیزم غلامرضا احمدی نیا سروده شده.

این ترانه از دو قسمت تشکیل شده که در قسمت اول سراینده سعی می کنه از رفتاری که باهاش میشه اظهار ناراحتی بکنه و جدایی رو آخرین راه می دونه. در قسمت دوم از ابتدای آشنایی و شدت علاقه ای که قبلا وجود داشته میگه....اتفاقات این ترانه شاید برای هر فردی یک بار رخ داده باشه شایدم نه.

من که این جوری تمومش کردم چون اینجوری شد ولی شما رو نمی دونم......

با عرض سلام و تبریک سال نو امیدوارم سال 1387 سال خوبی برای همه ی دوستانم باشه.

از این که غیبت هام طولانی شد عذر می خوام. راستش داشتم روی دو تا ترانه که سفارش دو تن از دوستانم بود کار می کردم که خیلی از وقتم رو گرفت اما خدا رو شکر کار خوب از آب در اومد و خستگی این چند مدت به قدری فراموش شد.

ترانه ای که امروز می خوام بهتون تقدیم کنم همون ترانه ای هستش که به تازگی کار سرودنش تموم شده. این ترانه به سفارش نشریه ی انجمن علمی فیزیک سروده شده است.

موضوع این ترانه جنبه ی علمی نداره و در شروع این مجله قرار خواهد گرفت.

ممکنه از خوندن این ترانه برداشت های مختلفی بشه، که شاید برداشت اولیه ی من از اون نباشه ولی جنبه مثبت این ترانه به همین برداشت های مختلف افراد از اونه. من خودم این نوع ترانه ها رو خیلی دوست دارم چون هر کسی می تونه برداشت خودشو از اون داشته باشه.

از نظرات خوبتون هم در مورد ترانه ی قبلی خیلی ممنونم، نظرات قشنگتون باعث شد تا اشکالاتی که در ترانه بود رو بهتر و بیشتر متوجه بشم به همین علت بازم از همگی شما ممنونم.

در ضمن از این پست به بعد سفارش ترانه پذیرفته می شود. دوستان می توانند از طریق پست الکترونیکی موضوع ترانه ی مورد نظرشون رو به من اعلام کنند.

با سلام. سال نو رو به بهتون تبریک میگم امیدوارم سال ۱۳۸۷سالی پر از موفقیت و درخشش برای همگیتون باشه. ازهمگي دوستان عزيزم كه در مورد ترانه ي "نور آشنائي" اظهار نظر كردن و منو مورد لطف خودشون قرار دادن ممنونم و اميدوارم بتونم در آينده ترانه هاي بهتري رو تقديمشون بكنم.

 امروز با يه ترانه اومدم كه خودم به شخصه از اين نوع سبك ها و حالت ها زياد خوشم نمياد و خيلي اين نوع ترانه رو نمي پسندم، اما هميشه نميشه يه جور ترانه سرود. ترانه سرا بايد همه جور حالتي رو به مخاطبش منتقل كنه چه ابراز عشق و علاقه چه گلايه و اعتراض و چه نفرت.

ولي اين ترانه اصلا جنبه توهين و اعتراض نداره و فقط دلايل جدايي خودش رو از معشوق بيان مي كنه، به هر حال اميدوارم كه خوشتون بياد.

اين ترانه مورخ 25 دي 1386 در ساعت 17 سروده شده است.

اگه نكته ي خاصي در مورد اين ترانه به ذهنتون مي رسه و يا نقدي داريد، صميمانه پذيرا خواهم بود. منو از نظرات خودتون بي نصيب نذاريد. تا بعد يا علي، خداحافظ همين حالا...   

نمیشه با خیالت تموم عمرو سر کرد                 نمیشه بی حضورت خستگی هارو در کرد

نمیشه قاصدک ها بی خبراز تو باشن                برای دیدنت از، خوابه یه لحظه پاشن

نمیشه تو خیابون منتظرت بمونم                      نمیشه نامه هامو بدون تو بخونم

نمی تونم بمونم یه لحظه در کنارت                   نمیشه بگذرم از اون همه خاطراتت

با تو نمیشه حس کرد طعم یه زندگی رو

                                                   با تو نمیشه فهمید معنی سادگی رو

نمیشه باورم شه می خوام جدا شم از تو            می خوام برم از اینجا می خوام رها شم از تو

اما دلم شکسته از دوریه نگاهت                      خسته ام از این همه نشستن سر راهت

دیدن تو یه رویاست اونم فقط تو خوابه               ندیدن تو مثل دیدن یک سرابه

با تو نمیشه حس کرد طعم یه زندگی رو

                                                   با تو نمیشه فهمید معنی سادگی رو

با سلام امیدوارم که مثل همیشه خوب باشید. می خواستم از همه ی دوستای گلم که با نظرات قشنگشون منو مورد لطف قراردادن تشکر کنم و ازشون خواهش کنم که در ادامه ی کار هم منو راهنمایی کنن.

راستش هنوز امتحانام تموم نشده و فقط سه تا ازشونو پشت سر گذاشتیم، زیاد سخت نبودن شکر خدا و به نظر خودم نمره های نسبتا خوبی ازشون می گیرم ولی اون سختاش تو راهن و از شانس منم افتادن امتحانای آخری که دیگه جون درس خوندن نیست. چه میشه کرد این برف و سرما تمام برنامه های این کشور رو زد به هم، کشوری که با یه برف اینجوری بشه و نتونه کنترلش کنه و گازش قطع بشه و مردم نون گیرشون نیادو سه ساعت تو صف نفت وایسنو ..... خدا آخرعاقبت همگیمونو به خیر کنه!

امشب با یک ترانه اومدم. نمی دونم واسه چی این موضوع رو انتخاب کردم و تو این حال و هوا شکل گرفت. شاید هنوز هم یه نور امید وجود داشته باشه، شاید هنوز بشه به آینده امیدوار بود، شاید...

امیدوارم که خوشتون بیاد، این ترانه روز 3شنبه مورخ 20/10/86 در ساعت 16:31 سروده شده است. نظر یادتون نره چون واقعا به نظرات شما احتیاج دارم تا از نقاط قوت و ضعف خودم آگاه بشم و برای دفعات آتی بتونم کارهای بهتری رو عرضه کنم.

تا بعد... یا علی....خداحافظ همین حالا

  منو زنده کن دوباره، منو از سایه رها کن

  با نگاه مهربونت منو از خودم جدا کن

  دستمو بگیر تو دستات جاده بی تو بی فروغه

  نگو عاشق شدن من یه خیاله یه دروغه

  شک نکن به اشک چشمام گم شدم توی سیاهی

  بیا و برس به دادم تویی چاره ی نهایی

                                        دست تو فانوس شب بود توی ظلمت دوراهی

                                        با تو ساده می رسم من به یه نور آشنایی

                                                                  با تو این ترانه لبریز از یه حس عاشقانس

                                                                  بودن تو مث راز این طلوع بی بهانس

                                                                  بذار تا دستای گرمت آفتابو یادم بیاره

                                                                  گرچه گرمای تنت رو حتی خورشید هم نداره

                                                                  فاصله رقیب ما نیست وقتی تو اینجا بمونی

                                                                  شعر من در انتظاره تا که تو اونو بخونی

                                         دست تو فانوس شب بود توی ظلمت دوراهی

                                         با تو ساده می رسم من به یه نور آشنایی

با سلام و عرض تسلیت به مناسبت ایام سوگواری سالار شهیدان. باور کنید نمی خواستم آپ کنم و واقعا سرم شلوغ تر از اونه که بخوام بشینم پای کامپیوتر و مطلب بنویسم ولی از اونجایی که این روزا روزهای فوق العاده ایه و زمستون و سرما همه رو شوکه کرده و از اون فوق العاده تر اینکه به دلیل سرمای بی سابقه ی هوا امتحانات نیمسال اول دانشگاه به تعویق افتاد و همه از جمله خود من رو خیلی خیلی خوشحال کرد تصمیم گرفتم هم این خبرو بدم به اونایی که نمی دونستن و هم یه ترانه ی زمستونی بهتون تقدیم کنم.

در ضمن اونایی که می خوان از تاریخ جدید امتحانا با خبرشن می تونن به دانشگاه آزاد خرم آباد مراجعه کنن. و بازم در ضمن اینکه از چهارم محرم سریال "ستاره ی سهیل" به مدت 7 شب از شبکه اول پخش میشه حتما ببینید و از بازی زیبای محمودرضا قدیریان لذت ببرید.....

این روزا هوای خونه بدجوری تاریک و سرده

                                                            برف و بوران، سوز و سرما همه جارو دوره کرده

تن آدما می لرزه زیر آفتاب زمستون

                                                            حتی هَرم نفسا هم نداره سودی برامون

کوچه ها خلوت خلوت کسی نیست توی خیابون

                                                            یخ زده تموم جاده شده همرنگ بیابون

برگ زرده روی شاخه انگاری طاقت نداره

                                                            به هوای سرد اینجا انگاری عادت نداره

دوست داره بمونه اما نیست دیگه جونی تو دستاش

                                                            وقتشه بره ولی اون نداره نائی تو پاهاش

سنگ شده رو تن شاخه یخ زده حتی نفس هاش

                                                             دیگه جم نمی خوره اون آخه خوابه توی رویاش

داره می بینه بهاره سبز شدن همه درختا

                                                             دوباره همون قناری ساخته لونشو همین جا

با صدای خیس بارون پامیشه از خواب دیروز

                                                             این همون بهار رویاست اون بهار ناب دیروز

با سلام من سید مجید میرآقائی هستم، می خواستم عید غدیرخم رو به همگی دوستداران حضرت علی (ع) و فرزنداران ایشان تبریک عرض کنم و آرزو دارم که ما بتونیم از ادامه دهندگان راه این بزرگوار باشیم.

غرض از آپ، دو هفته ی دیگه امتحانات نیمسال اول شروع میشه و یه مدت یک ماهه نمی تونم آپ کنم و باید درسهامو بخونم چون این ترم واقعا در معرض خطرم، درسها خیلی مشکله و منم که عادت دارم فقط تو فرجه ی امتحانا درس بخونم بعد از 3 ماه درس نخونی یه عالمه درسهای سنگین رو هم تلمبار شده که فقط آرزو می کنم از پس پاس کردنشون بر بیام آخه واسه اینجور درس خوندن نمیشه به فکر نمره ی خوب بود و تمام تلاش میره به سمت گرفتن نمره ی قبولی. از همگی دوستان عاجزانه تقاضای دعا دارم، بعد از نمازاتون منم دعا کنید تا این ترمم به خوبی و خوشی تموم بشه.

امروز هم روز آخری بود که به کلاس رفتیم، «نسبیت» داشتیم با استاد علی حسینی که مث همیشه من به شخصه نفهمیدم چه به کلاس گذشت ولی چیزهایی که میشد فهمید این بود که دو سه تا مسئله حل شد و یه کلاس فوق العاده هم گذاشتند که مجبوریم بریم چون قراره سوالاتی که واسه امتحان میاد یه چندتاییشو حل کنند و منم باید باشم.

دیگه صحبت خاصی ندارم فقط اینکه بازم میگم به دعای همگیتون محتاجم، حتی شما!

تا 8 بهمن یا علی خداحافظ همین حالا...

ببخش اگه صدای من به گوش تو نمی رسه        

                                                       ببخش اگه دلم برات عمریه که دلواپسه

ببخش که از نگاه تو نگاه من بی خبره              

                                                       ببخش که سرنوشت تو با عشق من همسفره

توی قلبم دیگه هیچ کس مثل تو پا نمی ذاره        تو که رفتی دل تنگم دیگه همسایه نداره

با تو بودن دیگه رویاست با تو موندن مثل قصه      حتی نیستی تو خیالم، پر زدی مثل پرنده

هر چی که خاطره داشتم از روزای با تو بودن        حتی یک جمله نمونده برای دوباره خوندن

رفتنت مثل یه خوابه مثل یک کابوس غمناک         مثل یک دربه دری که مونده بین برف و کولاک

رفتی اما جاگذاشتی دلی که همسفرت بود         هر کجا که پا می ذاشتی سایه ی پشت سرت بود

دوباره تنهای تنهام مثل روزای گذشته                  لحظه های بی تو بودن کمر منو شکسته

کاش می شد تو رو ببینم توی رویای شبونه         کاش می شد برات بخونم با صدای عاشقونه

اما افسوس من اینه که دیگه نیستی کنارم          جز تحمل دقایق دیگه چاره ای ندارم

فکر می کردم توی خوابم فکر می کردم این یه رویاست

فکر می کردم بی تو قلبم زیر آوار تمناست

                                                         فکر می کردم با تو هستم همسفر همیشه هر جا

                                                         فکر می کردم با تو میرم یه نفس تا ته دنیا

فکر می کردم تو همونی که دلش میون ابراست

فکر می کردم تو همونی که چشاش به رنگه دریاست

                                                         فکر می کردم دست تقدیر ما رو پیش هم نشونده

                                                         فکر می کردم که ستاره دلمو به تو رسونده

فکر می کردم با تو میشه تا ابد عاشق بمونم

فکر می کردم میشه از تو این ترانه رو بخونم

                                                         فکر می کردم منو می دید اون نگاه مهربونت

                                                         فکر می کردم منو می خواست دل پاک و هم زبونت

فکر می کردم، آره انگار این فقط خیال و خوابه

عمریه که توی رویام شایدم فقط سرابه

                                                         میشه تنها تو رو فکر کرد توی نبض این دقایق

                                                         میشه با تو آشنا شد با یه قطره اشک و هق هق

می خوام، منم حدود ساعت 7 عصر بود که شروع کردم.

بعضی وقتا اون قالبی که تو ذهنته که   می خوای در مورد موضوع خاصی ترانه بگی، باید اونو در مورد

خودت اجرا کنی یا حداقل حس اونو داشته باشی هر بیت حدود ۲۵ دقیقه طول می کشید.

 با این که روز، روز ترانه سرودن بود و به قول معروف خودش داشت می اومد ولی ریزه کاری زیادی که در هجابندی

بود مجبورم کرد که وقت بیشتری واسش بذارم.

یادمه قسمتای آخر سریال جواهری در قصر بود که من تقریبا نصف کارو انجام داده بودم. بعد از سریال

دوباره شروع کردم و به دلیل تصویرای زیادی که کار داشت و واسه اینکه باید کار خوب از آب در می اومد

وقت زیادی از من گرفت تا اینکه حدودا ساعت 1 شب بود که بالاخره تموم شد.

 نمی دونم نظرات دربارش

چیه ولی دوستم که خیلی راضی بود و من خودم از این ترانه واقعا خوشم اومد تا نظر شما چی باشه...

بذار باور کنم با من می مونی تموم لحظه های زندگیتو

                        بذار مثل یه سایه با تو باشم، بذار باور کنم دلبستگیتو

بذار تا قصه ی عشقم بمونه هنوزم توی ذهن این زمونه

                        نذار باور کنم چیزی نمونده از اون رویای شیرین شبونه

بذار تا دلخوشی های گذشته هنوزم در کنار من بمونه

                        بذار باور کنم با بودن تو غم تنهاییام، تنها می مونه

بذار دنیا اگه همراه من نیست تو اما پا به پای من بمونی

                        بذار فردا اگه من رو نمی خواد تو از من شعر فردا رو بخونی

بذار با تو ترانه جون بگیره، تموم واژه هام رنگه تو باشه

                        بذار باور کنم میتونه این شعر ازین مرداب بی وزنی رهاشه

بذار با بودنت آروم بگیره همه دردای قلب خسته ی من

                        بذار دستای گرمت مرهمی شه واسه زخم عمیق دل سپردن

بذار تا آخر این جاده باشم همیشه همسفر با خاطراتت

                        نذار باور کنم لایق نبودم که باشم من مرید اون نگاهت

بذار تا در خیال تو بمونم اگه حتی فقط این یک خیاله

                        بذار باور کنم با من می مونی اگه حتی خیالش هم محاله